වාරකන්.. !!

පුත නුඹ
ආ දා සිටන් .
මව් කුසට

පුත නුඹ
නංගිලා මල්ලිලා
ගලා ගියා
බාත් රූම් ගලියට

Written_by_sAm_ශ්‍රී_Perera

9:29pm_10/02/2015

මධුසමයට පසුදා... - Day After Honymoon

දවස් දාහතරක ලස්සන හනිමූන් එක ඉවර වෙලා අපි දෙන්න ආපහු එන්න පිටත් වුණා.

“අනේ හරී ලස්සන පලාතක් සිතූ.. ආසාවේ බෑ.. ම්හ්.. තෑන්ක්ස්.. මම ඇත්තටම හිතුවෙ නැහැ අපි දෙන්නගෙ හනිමූන් එක මෙච්චර ලස්සන එකක් වෙයි කියලා..“ එයා එහෙම කිව්වා.

“ඔව් කුසූ.. මාත් හිතුවෙ නැහැ..“ එහෙම කියද්දි මට මතක් වුනේ අපේ සීයා කියපු කතාව. ඒ කාලෙ නම් එහෙම නෑලු. කසාද බැන්ද එදාම රෑට පවුලව ගෙදරට දක්කන් එනවලු. මොනාද මේ කැලෑ ගානෙයි, කදු ගානෙයි කල් මරන්නෙ කියල සීයා දවසක් ඇහුවා.

“මේ දැන් අපි මෙතැන ඉදන් කෙලින්ම යන්නෙ අපේ අලුත් ගෙදරට නේද සිතූ..“

“ඔව් කුසූ.. කෙලින්ම යන්නෙ අපේ ගෙදරට.. “

“මේ එතකොට ඔයා කිව්වා නේද ඒක තට්ටු සීයක බිල්ඩින් එකක් කියලා..“

“ඔව්, කුසූ.. ඒක ඒ පලාතෙ තියෙන උසම බිල්ඩින් එක.. හන්ඩ්‍රන්ඩ් ප්ලාසා කියල තමා කියන්නෙ. වෙන එකක් තියා අපේ කාමරේ බැල්කනියට ගියාම සමනල කන්දත් පේනවා. “

“ශා.. ඇත්තද සිතූ..“

“ඔව් කුසූ... මං හැමදාම උදේට එතැන ඉදන් බලනවා... “

“හානේ.. මට නම් අපේ ගෙදරට යන කල් ඉවසිල්ලක් නැහැ සිතූ..“

“ඒත් උදේ හවස තට්ටු හැත්තැ පහක් නගින්න බහින්න තියෙනවා..“

කමක් නැහැ සිතූ අපි නගිමු, අපි බහිමු මොකද ඉතිං අපි දෙන්නම නේ..

නගිමු බහිමු කතාවෙන් මගේ හිත ගැස්සුනා. අපේ එවුන් ඒ කාලෙම කිව්වේ මේකි වන්දනා නඩ එක්ක හොඳට නැගපු බැහැපු කෑල්ලක් වෙන්න ඇති කියලමයි. ඒත් මම ඒ සැකය මොහොතකට හංගා ගත්තා.

“නැ කෙල්ලෙ මම ඔයාට බොරු කිව්වේ. ඒ බිල්ඩින් එකේ ලිෆ්ට් එකක් තියෙනවා. ඒ ලිෆ්ට් එකේ බටන් එක ඔබලා මේ බලලා මේ බලද්දි අපි හැත්ත පස්වෙනි තට්ටුවේ... “

“හොර කොල්ලා.. මාව බොරුවට බය කළා.. මෝඩයා..“

 කතාවෙන් කතාව අපි ගේ ලගටම ආවා.

“බහින්න කුසූ...“

“හානේ.. මේ බිල්ඩින් එකේ උසඅඅඅ...“

“අඅ.බ්.. හරි යමු..“ මම බෑග් ටිකත් අරන් ඉස්සර වුණා.

*******

“ෂික්... අදම ලිෆ්ට් එක කැඩිලා.. සොරි කුසූ අපි මොකද කරන්නෙ??“

“මොනා කරන්නද සිතූ කෝමෙන් හරි නගිමු..“

“හරි.. මම විසිපස්  වෙනි තට්ටුවට වෙනකල් ඔයාගෙ පාලු මැකෙන්න සිංදු කිය කියා නගිනවා..“

“ෂාහ්.. නියමයි නේ..“

“හැබැයි ඊට පස්සේ විසිපස්වෙනි තට්ටුවෙ ඉදන් පනස් වෙනි තට්ටුවට වෙනකල් ඔයා සිංදු කියන්න ඕනේ..“

“අනේ.. මට ඔයාට වගේ සිංදු කියන්න බැහැනෙ සිතූ..“

“හරි.. සිංදු බැරි නම් මොනා හරි කියන්න ඕනෙ...“

“ආ.. මං කතන්දර කියන්නම්..“

“හහ්.. ඒක හොදයි..“

“එතකොට පනස් වෙනි තට්ටුවෙ ඉදන් හැත්තැපස්වෙනි තට්ටුවට යනකල්.. “

“ආා.. එතැන ඉදන් මම ආයෙත් සිංදු කියනවා..“

“ෂාහ්.. නියමයි නේ.. එහෙනම් මේ ලිෆ්ට් එක කැඩිච්ච එකමයි හොඳ.. යං...“


කුසූව ඉස්සරකර ගත්ත මම සිංදුවක් කියාගෙනම පඩිපෙල නගින්න ගත්තා.

“බැරි බර කරේ තියන්... දෙපයට වාරු අරන්.. අපෙ බඩ කට පුරවනවා...“

“ෂාහ්.. නියමයි නේ සිතූ...“

“ආන්... ඔන්න හරි.. අපි විසිපස්වෙනි තට්ටුවටම ආවා... දැන් ඔයාගෙ වාරේ..“

 “අනේ සිතූ.. මට ලැජ්ජයි... මම කියන්නම්.... ම්..... පනස් වෙනි තට්ටුවෙ ඉදන් හැත්තැ පහට මම කියන්නම්...ම්.... පනහ වෙනකලුත් ඔයාම සිංදු කියන්න කෝ..“

“හහ්හා.. හහ්හා.. හහ්හා.. (හති යවමින්) හරි මෙතැන ඉදන් පනහට මම ම සිංදු කියන්නම් හැබැයි ඉතිං පනහේ ඉදන් හැත්තෑ පහට ඔයා සිංදු කියන්න ඕනේ..“

“හහ්හා.. හහ්හා.. හහ්හා.. (හති යවමින්) හා.. හරි හරි...“

මං ආයෙත් සිංදුවක් කියාගෙන පඩි නගින්න පටන් ගත්තා...

“ඔබ හා මෙමා.. අතිනත් අරන්.. අපගේ ලොවේ.. තනි වූ එදා..“

“ආහ්.. හරි.. ඔන්න පනස් වෙනි තට්ටුවටත් ආවා.. හහ්.. හහ්.. දැන් ඔන්න ඔයාගෙ වාරේ..“

“ඒ කියන්නෙ දැන් මං කතන්දර කියන්න ඕනෙ නේද සිතූ..“

“ඔව්, ඔව්, ඔව්.. දැන් නම් කියන්නම ඕනේ...“

“අනේ සිතු.. වෙරි සොරි...“

“ඇයි... ? ඇයි කුසූ...“

“මම කතන්දර නම් ඕනෙ තරම් කියන්නම්.. ඒත්...“

“ඇයි කුසූ ඒත් කියන්නේ?????“

“මට ඉස්සෙල්ලාම ඔයාට කියන්න තියෙන්නේ... ගොඩාක් දුක හිතෙන කතාවක් සිතූ..“

“ඒ.. ඒ.. මොකක්ද කුසූ ඒ...??“

“මේකයි ඒ දුක හිතෙන කතාව සිතූ..“

“මොකක්ද කුසූ..“

“ඔ.. ඔයා.. ඔයාා මට දීපු අපේ ගෙදර දොරේ යතුර...“

“ඔව් කුසූ...“

“මං ඒක... ක.. කාර්.. කාර් එකේ අමතක කරලා ඇවිල්ලනේ සිතූ...“

අපේ නොවන - සුද්දාගේ එක.. !!

මිදී බේරී රිද්දා

 කොඩිය ඉහලට ඇද්දා

ඈත් වී ගොස් හෙලයා

නිදහස විදියි සුද්දා

sAm_ශ්‍රී_perera_04/02/2015

මෙත් මඟින් ලොව දිනමු.. !! - The Way to Win the World !!

නහී වේරේන වේරාණී ගාථාවෙන් කියවෙන්නේ සියළු වෛරී සිතුවිලි අත්හැර සිත මෛත්‍රි යෙහි පිරවීමෙන් ඕනෑම වෛරී සතෙකු, සතුරෙකු මර්ධනය කළ හැකි බවක්ය. එම බුද්ධ වාක්‍යය අප රටට කෙතෙකුත් ගැලපුනේද යත්, එය අප සහ ජපානය අතර මිත්‍රත්වය දැඩි කරන හේතුවක් වූයේය. එනම් ජේ.ආර් ජයවර්ධන මහතාගේ පාලන කාලයේය. ජපානය යුධ ක්‍රියාදාමයන් අතැර සාමකාමී පිළිවෙතකට විත් සදාතනිකව යුද්ධයක් ගැන නොසිතන මට්ටමකට ආවේ උක්ත වාක්‍යය ජේ.අර් විසින් ජපාන පාලකයන් හට කියාදීමෙන්ය. ජේ.ආර් ගේ එම වදනත් සමඟ ජපානයේ සිත් පැහැදී ජපන් ශ්‍රී ලංකා මිත්‍ර සම්බන්ධයන් දැඩි වූ බව නොරහසක්ය. එහිම ප්‍රථිඑළයක් ලෙස ශ්‍රී ලංකාවට ජයවර්ධනපුර රෝහලද දායාද වූයේය. එකළ එම රෝහළට ගිලන් ඇඳන් 999ක් (නිවැරදිව ගණන මතක නැත. නැවැරදි කරන්න.) ජපානය විසින් දයාද කරන්නට යද්දී ජේ.ආර් විසින් 999ක් මොකටද තව එකක් වැඩිපුර දමන්න යැයි කියා ඇත්තේය. ඒ ඇයි ලෙස ජපානය විමසූ විට ජේ.ආර්කියා ඇත්තේ එම ඇඳ ඔහුට මරණාසන්න වූ කළෙක භාවිත කළ හැකි බවක්ය. ඒ වෛරී නෙවන තැන, මෛත්‍රිය වඩන තැන ශ්‍රී ලංකාව වැනි බෞද්ධ රටකට, බුද්ධ දේශණාවෙන් ලැබුණ ප්‍රායෝගික පිළිගැනීමක්ය.

මෛත්‍රි භාවනාව වැඩිය යුත්තේ සියළු සත්වයින් සුවපත් වේවා යැයි කියා සිතන ඇත්තෝද වන්නේය. එහෙත් නිවැරදි මෛත්‍රි භාවනාව වැඩිය යුත්තේ පිළිවෙලින් සියළුම සත්වයන් සිහි කරමින්ය. එය එකින් එක පිළිවෙලට ගලාගෙන යන මට්ටමක පවතින්නේ නම් වඩා වැඩි කාලයක් භාවනාවේ යෙදීමටත්, වෛරයන් දුරු කොට සිත සැහැල්ලු කරගැනීමටත් හේතු වන්නේය. 

එය හුදෙක් සියළු ලෝ වාසින්ට උතුරු දිශාවේ, දකුණ දිශාවේ, නැගෙනහිර සහ බටහිර ඇතුලු සියළු අනු දිශා දක්වාම විහිදෙන්නාවූ මෛත්‍රියක්ය. නොඑසේනම් දකුණ පමණක්, තමන්ගේ අයට පමණක් වෙන් වූ එකක් නොවේය. සියළු සත්වයෝ ජීවත් විය යුතුය. සියළු සත්වයෝ හිත් පිත් ඇත්තෝය. එක හා සමාන අයිතිවාසිකම් ඇත්තෝය. එනිසාම උතුරු, නැගෙනහිර ඇතුලත්ව දකුණු බටහිර යන සියළු දිශා අනුදිශා සහිතව අප මෛත්‍රී වැඩිය යුතුය. එලෙස මෛත්‍රී වඩන්නාවූ ඇත්තන්ට සත්කාර කළ යුතුය. එවිට අපට හටද සත්කාර ලැබෙන්නේය.

ඉතින් පසෙක වාඩිවී සැහැල්ලුවෙන් පිළිවෙලට පහත වාක්‍යයන් කියවා සියළු සතුනට මෛත්‍රී වඩන්න.

ඔබ සැමට මෛත්‍රී වේවා. වෛරී සත්වයින් මෛත්‍රිෙයන්ම සැනසේවා..

මෙත්තා භාවනා – මෛත්‍රී භාවනාව..

අහං අවේරෝ හෝමි – මම වෛර නැත්තෙක් වෙම්වා..
අබ්‍යාපජ්ඣෝ හෝමි – තරහ නැත්තෙක් වෙම්වා..
අනීඝෝ හෝමි – දුක් පීඩා නැත්තෙක් වෙම්වා..
සුඛී අත්තානං පරිහරාමි – සුවසේ ජීවත් වෙම්වා..

අහං විය මය්හං – මා මෙන් ම මාගේ,

ආචරිඋපජ්ඣායා – ආචාර්ය උපාධ්‍යායන් වහන්සේලා ද,
මාතා පිතරෝ – මව් පියවරු ද,
හිත සත්තා – හිතවත් සත්වයෝ ද,
මජ්ඣත්තික සත්තා – මැදහත් සත්වයෝ ද,
වේරීසත්තා – වෛරී සත්වයෝ ද,

අවේරා හොන්තු – වෛර නැත්තෝ වෙත්වා,
අබ්‍යාපජ්ඣා හොන්තු – තරහ නැත්තෝ වෙත්වා..
අනීඝා හොන්තු – දුක්පීඩා නැත්තෝ වෙත්වා..
සුඛී අත්තානං පරිහරන්තු – සුවසේ ජීවත් වෙත්වා..
දුක්ඛා මුච්චන්තු – දුකින් මිදෙත්වා..
යථා ලද්ධසම්පත්තිතෝ මා විගච්ඡන්තු – ලද සම්පත් වලින් නො පිරිහෙත්වා..
කම්මස්සකා – කර්මය ස්වකීය දෙය කරගෙන ඇත්තාහු ය.

ඉමස්මිං විහාරේ – මේ විහාරයේ සිටින,
ඉමස්මිං ගෝචර ගාමේ – මේ ගොදුරු ගමෙහි සිටින,
ඉමස්මිං නගරේ – මේ නගරයේ සිටින,
ඉමස්මිං ලංකාදීපේ – මේ ලංකාදීපයේ සිටින,
ඉමස්මිං ජම්බුදීපේ – මේ දඹදිව් තලයේ සිටින,
ඉමස්මිං චක්කවාළේ – මේ සක්වලෙහි සිටින,

ඉස්සර ජනා – අධිපති ජනයෝ,
සීමට්ඨක දේවතා – සීමා වාසී දෙවිවරු,
සබ්බේ සත්තා – සියලු සත්වයෝ,

අවේරා හොන්තු – වෛර නැත්තෝ වෙත්වා,
අබ්‍යාපජ්ඣා හොන්ත – තරහ නැත්තෝ වෙත්වා..
අනීඝා හොන්තු – දුක්පීඩා නැත්තෝ වෙත්වා..
සුඛී අත්තානං පරිහරන්තු – සුවසේ ජීවත් වෙත්වා..
දුක්ඛා මුච්චන්තු – දුකින් මිදෙත්වා..
යථා ලද්ධසම්පත්තිතෝ මා විගච්ඡන්තු – ලද සම්පත් වලින් නො පිරිහෙත්වා..
කම්මස්සකා – කර්මය ස්වකීය දෙය කරගෙන ඇත්තාහු ය.

පුරත්ථිමාය දිසාය – නැගෙනහිර දිශාවේ සිටින,
දක්ඛිණාය දිසාය – දකුණු දිශාවේ සිටින,
පච්ඡිමාය දිසාය – බටහිර දිශාවේ සිටින,
උත්තරාය දිසාය – උතුරු දිශාවේ සිටින,
පුරත්ථිමාය අනුදිසාය – නැගෙනහිර අනුදිශාවේ සිටින,
දක්ඛිණාය අනුදිසාය – දකුණු අනුදිශාවේ සිටින,
පච්ඡිමාය අනුදිසාය – බටහිර අනුදිශාවේ සිටින,
උත්තරාය අනුදිසාය – උතුරු අනුදිශාවේ සිටින,
හෙට්ඨිමාය දිසාය – යට දිසාවේ සිටින,
උපරිමාය දිසාය – උඩ දිසාවේ සිටින,

සබ්බේ සත්තා – සියලු සත්වයෝ,
සබ්බේ පාණා – සියලු ප්‍රාණීන්,
සබ්බේ භූතා – සියලු භූතයෝ,
සබ්බේ පුග්ගලා – සියලු පුද්ගලයෝ,
සබ්බේ අත්තභාවපරියාපණ්ණා – ජීවිතයක් ලබා ගත් සියලු සත්වයෝ,
සබ්බා ඉත්ථියෝ – සියලු ස්ත්‍රීන්,
සබ්බේ පුරිසා – සියලු පුරුෂයෝ,
සබ්බේ අරියා – සියලු ආර්යයෝ,
සබ්බේ අනරියා – සියලු අනාර්යයෝ,
සබ්බේ දේවා – සියලු දෙවියෝ,
සබ්බේ මනුස්සා – සියලු මනුෂ්‍යයෝ,
සබ්බේ අමනුස්සා – සියලු අමනුෂ්‍යයෝ,
සබ්බේ විනිපාතිකා – සියලු අපායවාසී සත්වයෝ,

අවේරා හොන්තු – වෛර නැත්තෝ වෙත්වා,
අබ්‍යාපජ්ඣා හොන්තු – තරහ නැත්තෝ වෙත්වා..
අනීඝා හොන්තු – දුක්පීඩා නැත්තෝ වෙත්වා..
සුඛී අත්තානං පරිහරන්තු – සුවසේ ජීවත් වෙත්වා..
දුක්ඛා මුච්චන්තු – දුකින් මිදෙත්වා..
යථා ලද්ධසම්පත්තිතෝ මා විගච්ඡන්තු – ලද සම්පත් වලින් නො පිරිහෙත්වා..
කම්මස්සකා – කර්මය ස්වකීය දෙය කරගෙන ඇත්තාහු ය.

සබ්බේ සත්තා සුඛිනෝ භවන්තු – සියලු සත්වයෝ සුවපත් වෙත්වා..!
සබ්බේ සත්තා සුඛිනෝ භවන්තු – සියලු සත්වයෝ සුවපත් වෙත්වා..!!
සබ්බේ සත්තා සුඛිනෝ භවන්තු – සියලු සත්වයෝ සුවපත් වෙත්වා..!!!

Written_by_sAm_ශ්‍රී_Perera_11:12am_06/01/2014

නාස්තිය පහදා දීම.. - Explaining Watage !!

ඌ දිනපතා ඉරුව

සිගරට් කොටය

රුපියල් වලින්ම

30ක් වෙච්චි

ඈ දිනපතා ගත්ත

ඊ විටමින් පෙත්ත

හිසකේ දැවටිච්චි

රුපියල් 30ක් වෙච්චි

sAm_sRi_Perera

උන් තැන නොමැත මාගේ පිංබර අම්මා...!!!

පෙරදා පිපුණු හිරු මල දුටුවේ නැත මා

කළු වූ වලා අතරින් එළියක් වැටුණා

හිරිපොද වැස්ස නැඟුනා හිරිගඬු පුම්බා

හිරු හැංඟිලා අඳුරින් දවසම පිරුණා

සීතල වතුර කැට එක්කොට සිරුර දොවා

තෙත් වූ නිල ඇඳුම අතගෙන දිගහැරලා

පොල් කටු ඉස්කිරිම තබලා පිරිමැද්දා

තෙත් බව දුරලන්න ඒ රස්නෙට බැරුවා

සිත් නැති වැස්ස පාසල් ගමනට බාධා

රත් කර ඇඳුම් වේලා ගන්නට බැරුවා

තෙත් බව නොවේ නිසි කළ ගත් විට සෝදා

මෙත් සිත් බිඳී අම්මා හට දොස් නැඟුණා

නැඟ බැස කන්ද පාසල් ගමනේ යෙදිලා

එන්නේ සවස හොදටම විඩා වෙලා

අම්මා කළ යුතුය මගෙ වැඩ සොයා බලා

තෙත් වූ ඇඳුම් ඈ මත වරදක් කෙරුවා

නෙසතුටු සිතින් සීතල සුසුමක් සලලා

අම්මා දෙපා නොවැඳම එළියට බැහැලා

දොරටුව අසල සිටි අම්මා දෙස නොබලා

පාසල් යන්න ආවා එළියට බැහැලා

සත්තයි බරයි වෙනදට වැඩියෙන් අඩිය

උස්සා තබන්නට බැරි තරමට වෙහෙස

ඇත්තයි දනිමි වෙහෙසන බැව් ඔබ සසර

මොහොතයි තරහ නිවසට විත් යාළු වෙමි

පාසල් ගොසින් පොත් පත් පෙරලා බැලුවා

යෙහෙලියො අතර නොගැටී නිසලව සිටියා

උණුසුම දැනෙන තැන ඒ උණුසුම වින්දා

තෙත් වූ සීත ඇඳුමෙන් සැඟවී සිටියා

චිරි චිරි වැස්ස දවසම නිවනක් නැත්තේ

පොත පත වැඩට සිතුවිලි බාධා මත්තේ

අබලන් ගෙදර අම්මා තනිවම ඇත්තේ

පාසල අතර දිව යයි සිත ගේ පැත්තේ

සුළඟින් වැස්ස දරුණුව වැඩි වී දැනුනා

ලෝකය කඩා වැටෙනා බව සිත් කිව්වා

කඳු වැටි නාය ගොස් බව ඇතමුන් කිව්වා

කලබල මැද්දෙ දෙපයින් හැම තැන දිව්වා

නිවස නොපෙනෙනා මානේ සිට බැලුව

කිසිවක් නොපෙනුනේ විදිහට මා සිතුව

පස් කඳු පමණි දිස් වුණි පොළොවේ මතුව

දියවී ගොසින් වෑහෙන කදුලැලි ඇතිව

පුපුරා දැවෙයි හදවත කදුලැලි නිම්මා

හිත් නැති අහස නිවසක් අතුරා දැම්මා

 උන් තැන නොමැත මාගේ පිම්බර අම්මා

පතනෙමි අමා සුව බුදු සරණයි සම්මා

sAm_ශ්‍රී_Perera_7:02am_30/10/14